Sardunya kokulu sevdalardı yaşanılan yüreklerde bir adım atsak unutulacak belki kokusu belki de sinecek haps olacak ve unutulmayacak yıllarca...

ruhun doruğundayken umudun...elindekilerle avunmak bu olsa gerek...

ve şer sandığımız şeylerde bile hayır aramak bizlere düşen...

göremediğimiz idrak edemediğimiz bir hayır.. 

sen iste....Hakk de... 

ama gönülden de... 

ne güzel Allah'ım sana yakın olmak... 

Ya Erhamerrahimin...Rahmetini umarak...
sen den af diliyoruz ..bağışla bizi Allah'ım...

nasıl kalkar bu alınlar secdeden... 

bir an da olsa nefsimizin eline bırakma bizleri Allahım...

O'ki hünerlerini sergilemek için yaratmıştır her şeyi..

Sevmek için yaratmıştır sevilenleri!..

Gözlerinde seyretmek için göz'leri olarak yaratmıştır AŞK'ı yaşattıklarını!..

Avam bilmez ve anlamaz bu 'aşk' ı.. Bunun AŞK oldugunu...Oysa gerçek AŞK, O'nun ateşine pervane gibi atılıp;varlıgını O'nda yitirip,O'nun BAKİ'liğini yaşattıklarıdır gerçek AŞIK'lar...

Gerçek anlamıyla onlar yaşarlar aşkı; yaşar onlarda aşk'ı...Sever, acır, merhamet eder onlarda kullarına...Çünkü bu SIFAT'lar için yaratmıştır onları..

Ve o ki..Kendi nurundan Nur-u Muhammeddi'yi(sav) yaratmıştır ki, aşık AŞK'ı; AŞK'ından seyretsin diye...

Anlayana:)

De ki: "Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah'ındır".
(En'am Suresi, 162)

ÖLÜM VAR ÖLÜM!!!

KIL NAMAZI, KIL GÜLÜM...

KOY EBED'E CANN'INI,

HER AN SANKİ SON SECDE'N MİSALİ KIL NAMAZI KIL GÜLÜM!!!

KIL Kİ,

KALKIP DA DİRİLİŞİN MAHŞER SABAHINDA,

ALNINDA PARLASIN RESÜL'ÜN NUR'U GÜLÜM...

BAK İBRET NAZARINDA ;BARIŞ'LAR GİDİYOR YİRMİDOKUZ YAŞINDA,

ŞARKILARLA ŞİİRLERLE ALKIŞLARLA;

ÖLÜM VAR ÖLÜM;

GİDİŞİN ''LA İLLAHE İLLA ''ALLAH'' İLE OLSUN GÜLÜM!!

ÖLÜM VAR ÖLÜM!!

GEÇİRDİĞİN HER AN'IN;

SATIR SATIR, MİLİM MİLİM,KATRE KATRE SORULACAK O GÜN GÜLÜM,

LA İLLAHE İLLA ALLAH'IN SIRRINA EREN KURTULUŞTADIR GÜLÜM!!!

EMR_İ HAKK VAKİ OLUNCA AMEL DEFTERİ KAPANIR GÜLÜM;

''DÜNYA, AHİRETİN TARLASIDIR'' DERDİ RESÜLÜM (asm)

TARLANI DERMEDEN GİTME SAKIN, GİTME GÜLÜM...

ÖLÜM VAR ÖLÜM;

SEYR EYLE SAĞI SOLU GÜLÜM;

GİDERKEN ''EN SEVGİLİ'' YE RESÜLÜM;

NAMAZ DA NAMAZ ÜMMEDDİ ÜMMEDDİ DİYE AĞLARDI GÜLÜM...

GÜLÜM...

GÜLÜM...

EBEDEN CANN'INI KOYAN HAYY'DAN HU'YA GİDER GÜLÜM...

MÜJDELER OLSUN...

ÖLÜMÜ DE ÖLDÜREN RABBE SECDELER OLSUN GÜLÜM ...

DOĞRULUNCA KENDİNİ ELİF SANIR...!

İnsan vav şeklinde doğar, bir ara doğrulunca kendini elif sanır.

İnsan iki büklüm yaşar, oysa en doğru olduğu gün ölmüştür.


Kulluğun manası vavdadır, elif uluhiyetin ve ehadiyetin simgesidir.

O yüzden Lafz-ı ilahi elifle başlar. Elif kainatın anahtarıdır, vav kainattır.

Rabbi vav gibi mütevazı olsun ister kulları.

Musa dal olmuştur ama Firavunun gözü Elifte kalmıştır.

İbrahim ateşte vavdır, Nemrut bizzat ateşe odun.

Yunus, vav olup balığın karnında anca kurtarmıştır kendini.

İnsan iki büklüm olunca rahat eder ana karnında.

Boylu boyunca uzansa da kim rahattır mezarında?


Vavın elifle münasebeti ne kadar iyiyse, kainatın dengeside o kadar düzgündür.

Kim kimi hatırlarsa evvel o ona koşar.

Kainatta tüm cisimler boşlukta dönerken insan belki o yüzden boşlukta kalmamış, Rabbi onu imanla doldurmuştur.

Evvelde eliftir, bir ilahi nefesle ahirde vav olur kainat.

Manayı bilmeyenler vav diyemez vay der.
Buna anlamca vaveyla denir.
Yani vav olamadıkları için feryad edenlerin halidir.

Elif bir ağaç ve insan onun dalıdır.
Azrail budadıkça nefesleri daha gür çıkar sesleri.

Herbiri Dal olur ve o ağaçtan beslenir. Vav olur o ağacın gölgesine sığınır.
Ve Allah insana seslenir, peygamber eliyle ulaşan mesajı hem dal hem vav ol der insana.

"Mümin erkekler ve mümin kadınlar birbirlerinin velileridir. İyiliği emrederler; kötülüğe engel olurlar. Namaz kılarlar, zekat verirler. Allah’a ve Resulüne itaat ederler. İşte bunlara Allah rahmet edecektir. Allah şüphesiz güçlüdür, hakimdir."

Başkasının önünde eğilmek ne zordur. Birilerinin emri altına girmek ne ağırdır. Krallara boyun eğmemiş insan görmediği bir varlığa mı itaat edecektir?

İnsan kendinin bile farkında değildir iki lam birbirine sarılıp kainatı ayakta tutan sütunlar gibi durmuştur elifin ardında, kainatın gezegenleri yuvarlanıp son harf misali peşinden giderken, insan yolculukta geri kalmanın acısını ne zaman anlayacaktır. Zordadır sığınacak yeri yoktur. Evrene ve seslere kulak verenler duyar yeniden o kutlu çağrıyı;

"Sabır ve namazla Allah’tan yardım isteyin. Rablerine kavuşacak ve O’na döneceklerini umanlar ve Allah’a gerçek bir saygı gösterenlerden başkasına namaz elbette ağır gelir"

Sonra çağırır insanı, belki cennet kokusunu duyurmak içindir bu davet, belki kendi yanına çağırıyordur.

İşte o ayet: “Secde et, yaklaş!”

Eğil ve ben senin başını göklere erdireyim, yıldızları ayağına sereyim, sana gezmekle bitiremeyeceğin cennetler, sayamayacağın nimetler vereyim demektir bu.

Secde et, vav ol, vay dememek için la şey olan insan herşey demek olan Rabbinin önünde...